പ്രണയം

മുന്നിലിതാ ഒരു പാട് കത്തുകള്‍. എല്ലാം ഒരു പെണ്‍കുട്ടി എനിക്ക് അയച്ചതാണ്. വടിവൊത്ത അക്ഷരങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പ്രണയാതുരമായ ഭാഷയില്‍ എഴുതിയ കത്തുകള്‍. പിന്നെ കൊഴിഞ്ഞുപോയൊരു വസന്ത കാലത്തിന്റെ ഓർമക്കുറിപ്പുകള്‍ പോലെ ചില കത്തുകളില്‍ നിറം മങ്ങിയ പൂവിതളുകളും.

ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ആലോചിക്കുന്നത് അവളെ കുറിച്ചാണ്. ഈ കത്തുകളെല്ലാം അവള്‍ എനിക്കയച്ചത് തന്നെ. എന്നാല്‍ അവള്‍ ആരാണെന്നോ, എവിടെയാണെന്നോ എനിക്ക് നല്ല നിശ്ചയമില്ല. ഒരു നഷ്ട്ട സ്വപ്നത്തിന്റെ ശ്ലഥകാല ചിത്രങ്ങളായ ഈ കത്തുകള്‍ എനിക്ക് നല്‍കിയ ശേഷം ഒരു പക്ഷെ അവള്‍ മരിച്ചു പോയിരിക്കാം.

അങ്ങനെ ഒരു നിഗമനത്തില്‍ ഏതാണെ എനിക്ക് തരമുള്ളു. കാരണം ഒരുപാട് നാളായി അവളുടെ കത്തുകള്‍ വരാതെയായിട്ട്‌. പിന്നെ എന്റെ കിനാവുകളില്‍ നിഴലിക്കാറുള്ള അവളുടെ ശാലീനമായ മുഖവും എന്റെ മനസ്സില്‍ നിന്ന് പാടെ മുറിഞ്ഞു മാറിയിരിക്കുന്നു. അറിയപ്പെടാത്ത ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അസതിത്വം ഈ കത്തുകളില്‍ മാത്രമായി ചുരുങ്ങി പോയിരിക്കുന്നു.

ഇപ്പോള്‍ ഒരു തരം നശിച്ച ചിന്ത എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എനിക്ക് അജ്ഞാതയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ കത്തുകള്‍ എങ്ങനെ എന്റെ കയ്യില്‍ വന്നുപെട്ടു ? ഒരു പക്ഷെ ഇതെല്ലാം എന്റെ ഒരു തരം തോന്നല്‍ മാത്രമായിരിക്കാം. എനിക്ക് മുന്നില്‍ ചിതറി കിടക്കുന്ന ഈ നീല കടലാസ്സുകള്‍, സ്നേഹത്തിന്റെ സംഗീതാത്മക ഭാഷയിലുള്ള ഭംഗിയേറിയ ഈ അക്ഷരങ്ങള്‍, പൂവിതളുകള്‍.... എല്ലാം...

എന്നാലും ഈ കത്തുകളിലുള്ള പൂവിതളുകളെല്ലാം ഞാന്‍ പെറുക്കി വെക്കട്ടെ. എനിക്ക് ഇനിയും ഒരുപാട് യാത്ര ചെയ്യാനുള്ളതാണല്ലോ. യാത്രക്കിടയില്‍ കണ്ടു മുട്ടുന്ന അജ്ഞാതയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ശവകുടീരത്തില്‍ കണ്ണീര്‍ മുത്തുകള്‍ പോലെ ഇവ അര്‍പ്പിക്കാമല്ലോ.

അശ്വതി ടീച്ചറുടെ അനുഭവ കഥ..!

എന്റെ പേര് അശ്വതി. ഞാനൊരു ടീച്ചര് ആണ്. ഭര്ത്താവും രണ്ടുകുട്ടികളുമായി സസുഖം വാഴുന്നു.

ഒന്പതാം ക്ലാസ്സില് പഠിക്കുമ്പോള് എനിക്കുണ്ടായ ഒരു അനുഭവം ആണിത്.

എനിക്കന്നു പതിനാലു വയസ്സ്. എല്ലാം കേള്ക്കാനും , കാണാനും , ആസ്വദിക്കാനും മനസ്സ് വെമ്പല് കൊള്ളുന്ന പ്രായം.

ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞതിനു ശേഷം ഒരു രാത്രി... ചേച്ചിയും ചേട്ടനും വീട്ടിലുണ്ട്... വിരുന്നു വന്നതാണ്.

അര്ദ്ധരാത്രി ഒരു ദു:സ്വപ്നം കണ്ടു ഞെട്ടി ഉണര്ന്ന എനിക്ക് വല്ലാത്ത ദാഹം തോന്നി. വെള്ളമെടുക്കാനായി ഞാന് പുറത്തിറങ്ങി.

ഡൈനിങ്ങ് ഹാളിലാണ് ഫ്രിഡ്ജ്. ചേച്ചിയുടെ റൂം കഴിഞ്ഞു വേണം അങ്ങെത്താന്. ചേച്ചിയുടെ മുറിയുടെ മുന്പില് എത്തിയപ്പോള് കാണുന്നു ചേച്ചിയുടെ മുറിയില് വെളിച്ചം, കേള്ക്കുന്നു അടക്കിപിടിച്ച സംസാരം. ഈ അര്ദ്ധരാത്രി എന്താണവിടെ നടക്കുന്നത്?

എനിക്ക് ആകാംക്ഷ വര്ദ്ധിച്ചു. എന്റെ പ്രായം ഓര്ക്കുക...

ഞാന് മെല്ലെ വാതിലില് തള്ളി. ഭാഗ്യം വാതില്ചാരിയിട്ടതെ ഉള്ളൂ... ഞാനത് ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു: ആ മുറിയിലെ കാഴ്ച!!!

!!!!! എന്റെ ഉമിനീര് വറ്റി. ജീവിതത്തിലെ ആദ്യ കാഴ്ച..... എന്റെ ഓരോ രോമകൂപത്തിലും എന്തോ ഒരു..... ഒരു.....

ആ കാഴ്ച ഒരു പതിനാലുകാരിക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു... എന്തായിരുന്നെന്നോ അത്...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ലൈറ്റും ടിവിയും ഓണ് ചെയ്തു വെച്ച് ചേട്ടനും ചേച്ചിയും കൂര്ക്കം വലിച്ചു ഉറങ്ങുന്നു.

ഞാനവരെ ഉണര്ത്താതെ എല്ലാം ഓഫ്ചെയ്തു. വൈദ്യുതി ഇങ്ങിനെ പാഴാക്കുന്നതിനു അവരെ രാവിലെ നല്ല വഴക്ക് പറയണം എന്ന് മനസ്സില് ഉറപ്പിച്ചു ഞാന് മെല്ലെ തിരിച്ചു നടന്നു.....

(ഗുണപാഠം: വൈദ്യുതി അമൂല്യമാണ് അത് അനാവശ്യമായി പാഴാക്കരുത്)